Sıla'nın dördüncü albümü “Vaveyla” çoktan çıktı. Çokça da dinledik, dinliyoruz vs. Yalana gerek yok şimdi, ben 1-2 şarkı hariç artık dinlemiyorum bile. Ee o zaman neden incelemesini yazıyorsun diye soracaksınız. Siz de haklısınız. Valla kafamda hep planladığım bir yazı olduğu için sanırım. Yoksa vakit ayırıp, kafamı gözümü elimi yorup yazmaya değecek mi, gelin bir bakalım.

“İmkansız”la çıkış yapınca dedim ki bu nasıl bir şarkı. Normalde Sıla kalitesinde değil. Zayıf. Her şeyi geçtim, nakaratta ayrılığa inanamadığını anlatmaya çalışıyor sanırım ama bir o kadar da şarkının A B kısmıyla alakasız. Hey gidi hey, nerede Acısa da Öldürmez’ler, Sevişmeden Uyumayalım’lar falan. Tabi abartmaya gerek yok. Bu şarkı olmamış. Normalde her yerde duymamız gerekirken, tüketim çağına ayak uyduran toplumun bir anda sevip bir anda unutmasıyla karşı karşıya kaldı.
Bir insanın yarışı herkesten önce kendisiyle ise Sıla bu yarışta mağlup durumda. Önceki albümlerinden daha iyi olmadığı gibi, kendisini bolca tekrar ettiği “Vaveyla” albümü hiç çıkmamış olsaydı, Sıla’nın yükselişini sekteye uğratmazdı.

Çok net, kariyerinin en kötü albümü.

                                                                                                                                      Emrah